یادم میآید اولین باری که با یک نمای کرتین وال روبهرو شدم، برج العرب دبی بود. ایستادم و به آن برج شیشهای خیره شدم که چطور میتابید زیر نور خورشید. فهمیدم که شیشه چیزی بیش از یک ماده شفاف است؛ این یک بیانیه معماری است که میتواند آسمان را به داخل بیاورد و فضای داخلی را با محیط پیرامون به هم وصل کند
سالها پیش، در سفری به اصفهان، در مقابل کاخ چهلستون ایستادم و دستام را روی ستونهای سنگی گذاشتم. آن سنگها قرنها در آنجا بودند، اما انگار همین دیروز نصب شده باشند. در آن لحظه فهمیدم که چرا سنگ طبیعی را «ابدی» مینامند.